Hoe de systeemwereld de universiteit overneemt

oktober 15, 2014 by  
Filed under artikel

Tentamens nakijken is geen lolletje. De stapel is erg hoog, het werk is eentonig en de teleurstelling over het gering effect van je colleges prikt achter je ogen. Zo ook nu. Ongeveer 100 tentamens, eerstejaars bestuurskunde Rotterdam. Het allereerste vak op de universiteit. Ik houd schema’s bij om me te dwingen door te werken. Binnen drie weken moeten de cijfers echt bekend zijn. Ik sta me zelf alleen toe om dit stukje te schrijven over het nakijken. Dat hoort er toch wel bij.

Het komische is dat ik het tentamen eigenlijk helemaal niet zou mogen nakijken. In mijn onderwijslast is het nakijken van het tentamen niet inbegrepen. Wel in de onderwijslast van anderen. Ik ben daar tegen. Een docent hoort zijn eigen tentamens na te kijken. Bij open vragen is dat ook de enige manier om originele antwoorden extra te waarderen. Maar wat veel belangrijker is: ik leer van het nakijken van tentamens. Ik leer waar mijn college niet helder genoeg was. Welke onderwerpen en welke voorbeelden 18-jarigen wel aanspreken en welke onderwerpen veel minder.

Door zelf het tentamen na te kijken ga ik wel tegen het systeem in. En zolang dat voor anderen niet slecht uitkomt, wordt dat nog wel geaccepteerd. Toch is het opvallend dat het wordt vermeld: volgens het systeem hoor jij niet zelf na te kijken. Het lijkt daarmee of die systeemwereld van Den Haag steeds verder begint neer te dalen in de leefwereld van de docent. Twintig jaar geleden moesten we wel eens lachen over de dingen waarmee het College van Bestuur bezig was. Wij deden ons eigen ding. Tien jaar geleden begonnen de decanen van de faculteiten in de systeemwereld te geloven en te denken dat onze wereld daarmee samenviel. Maar nu hoor ik voor het eerst op de gang (eerlijk gezegd: ik kom er bijna nooit) mensen over hun uren praten. Niet over de uren die ze werkelijk ergens mee bezig zijn, maar de uren ‘die er voor staan’. En ze lijken te denken dat die uren van de systeemwereld hun eigen uren zijn. De systeemwereld is neergedaald tot op de werkvloer. En zo gaat het ook bij de voorbereiding van het onderwijs steeds over die uren.

Ik heb niets tegen een systeemwereld. Ik heb er niets tegen als we mensen niet laten verzuipen in het onderwijs. Waardoor ze geen tijd meer hebben om onderzoek te doen of stukjes te schrijven. Behalve als in die systeemwereld geen plaats is voor de twee belangrijkste dingen van de universiteit: vind ik het leuk om les te geven en leren mijn studenten van mijn college?

En nu weer nakijken.

Comments

One Comment on "Hoe de systeemwereld de universiteit overneemt"

  1. M on do, 16th okt 2014 19:08 

    Prachtig geschreven. En nu maar hopen op een voldoende!

Tell us what you're thinking...
and oh, if you want a pic to show with your comment, go get a gravatar!