Universitaire bureaucratie door gebrek aan democratie

juli 22, 2015 by  
Filed under artikel

Het leek even goed af te lopen, mijn studie muziekwetenschap aan de Universiteit van Amsterdam. Mijn inschrijving was geannuleerd omdat ik me te laat had aangemeld. Daartegen diende ik een bezwaarschrift in. Binnen uiterlijk 10 weken zou ik uitsluitsel krijgen. Ja, dat is begin oktober. Maar vanochtend leek alles met een sisser af te lopen. Van mevrouw T. van de afdeling Juridische Zaken ontving ik haar advies aan de Centrale Studentenadministratie. Zij schreef het volgende: “Ik nodig u uit om, zo u daar ruimte voor aanwezig acht, na te gaan of een minnelijke schikking mogelijk is.” Het klonk me als muziek in de oren. Nou ja, daarvoor wil ik ook naar Amsterdam. We gingen het in de minne schikken. We zouden allebei schuld bekennen en dan mocht ik toch nog studeren.

Maar wacht even: waarvoor moest ik eigenlijk schuld bekennen? Voor het indienen van twee bezwaarschriften? Voor het te laat inschrijven, met nadrukkelijke steun van de afdeling Muziekwetenschap? Voor het schrijven van deze blogs? Ik dacht dat ik van Max Weber altijd had geleerd dat het bij een echte bureaucratie ging om rechten en niet om gunsten. Dat je wel of geen recht hebt om een studie aan te vangen en niet dat je alsnog een gunst wordt verleend als je spijt betuigt.

Bovendien: ik juichte veel te vroeg. Enige uren later kreeg ik van dezelfde mevrouw T., nu Marianne T. geheten, een uitnodiging voor de hoorzitting van de Geschillenadviescommissie. Op 31 juli 2015, om 12.30 in kamer 35 in het Maagdenhuis. Daar waar mijn lieve vriendin Louise Gunning enige maanden geleden nog in wanhopig debat was verwikkeld met de actievoerende studenten. Zíj verloor. Een verzoek tot uitstel van de hoorzitting kan alleen worden verleend in ‘uitzonderlijke omstandigheden’. Ik had niet anders meer verwacht.

Verrassend: ik blijk inmiddels een geschil te hebben met de Centrale Studentenadministratie. Ook deze administratie is uitgenodigd om haar standpunt nader toe te lichten. Eerder dacht ik een geschil te hebben met de Commissie casus matching UvA. Daarna bleek ik een geschil te hebben met het College van Bestuur. En nou moet ik de arena in met de Centrale Studentenadministratie.

En ook een andere zin kan ik niet onvermeld laten. Marianne T. schrijft me dat ik de reactie van de Centrale Studentenadministratie zal ontvangen, “zodra zij die heeft ontvangen”. Maar dezelfde Marianne T., zij het in de gedaante van Mevrouw T., schreef me vanmorgen dat zij de Centrale Studentenadministratie had geadviseerd ‘in der minne te schikken’. Ik ben het nu helemaal kwijt. Waar staat die Marianne in dit hele spel? Straks blijkt ze nog de nieuwe voorzitter van het College van Bestuur te zijn, zeg maar: de nieuwe Louise.

Het doe me denken aan een paper dat ik jaren geleden schreef voor een congres van de Vereniging voor Bestuurskunde in Lunteren. Ik verdedigde daarin de stelling dat democratie leidt tot bureaucratie. Ik baseerde me onder andere op de universitaire democratie, die tot erg veel nieuwe regels had geleid. Ik ga nu de omgekeerde stelling poneren: het huidige gebrek aan democratie bij de universiteiten heeft tot een bureaucratisch monstrum geleid. In een volwassen democratie zijn er voldoende checks and balances. Misschien zijn al die tegenkrachten wel het onbetwiste voordeel van de democratie. Tegenkrachten tegen een autoritaire macht, of tegenkrachten tegen bureaucratische wildgroei. Weten we nog waarom ik in deze bureaucratische kluwen ben terechtgekomen? Omdat ik voldoende tijd moest hebben om me af te vragen of die muziekwetenschap wel iets voor me zou zijn. Inderdaad, aan die vraag ben ik de laatste weken niet meer toegekomen.

 

Zie ook: Mondige burger in bezwaar tegen formele puree van #UvA

Comments

One Comment on "Universitaire bureaucratie door gebrek aan democratie"

  1. Paula on do, 30th jul 2015 14:16 

    Hallo Wim, ja het spelletje : “wie is het belangrijkst ?
    Jij of ik !!! e Hoe meer ik me laat horen : Hoe belangrijker ik ben!!
    Daardoor blijf ik langer belangrijk voor mijn functie. Dat scheelt weer enorm in mijn portemonnee. Zo kan ik die mooie reis maken omdat
    ik me belangrijker voel dan Wim Derksen. Kost jou een hoop ergernis
    en energie. Maar respect voor je doorzettingsvermogen. Succes !

Tell us what you're thinking...
and oh, if you want a pic to show with your comment, go get a gravatar!