#UvA: waar is je diploma uit 1970

augustus 6, 2015 by  
Filed under Geen categorie

Ik krijg een vriendelijke uitnodiging voor de introductie van  alle eerstejaars muziekwetenschap op 31 augustus. Toevallig ook mijn laatste dag als hoogleraar.

Ik krijg een dringend verzoek om mijn collegegeld te betalen, hetgeen ik meteen doe.

En dan krijg ik op 6 augustus plotseling weer zo’n boze mail van de UvA-computer. Dat ik niet aan alle vereisten heb voldaan en dat ik wordt  uitgeschreven als ik niet voor 31 augustus aan alle vereisten voldoe. Maar de computer laat zich moeilijk raden. Wat is het probleem? Na diverse malen doorklikken begrijp ik dat ik nog geen gewaarmerkte kopie van mijn eindexamenbul heb ingeleverd. Redelijk verzoek. Maar waarom is die UvA-computer toch altijd zo bars. Afgezien van die jolige aanhef.

Met die aanhef  is dit keer overigens wel meer aan de hand. Werd ik vorige maand nog aangesproken met ‘Beste Wim’, waartegen ik bezwaar maakte, omdat er verder niets informeels aan het bericht viel te ontdekken. Werd ik later aangesproken als ‘Geachte heer Derksen’, een signaal dat ze mijn gemopper in mijn blogs braaf zaten mee te lezen. Maar sinds kort wordt ik aangesproken met ‘Beste Johan’. Iedereen heeft uit zijn jeugd van die Achilleshielen overgehouden. Volstrekt onbelangrijke naar het schijnt, maar voor de betrokkene van groot gewicht. Simpel gezegd: dat ‘Beste Johan’ is een slag onder de gordel. Bovendien: ze hebben me bij de inschrijving gevraagd wat mijn roepnaam was. Mijn antwoord luidde: Wim. Ik herhaal: Wim. Wim dus. En hoe komen ze er dan nu bij om me met Johan aan te spreken? Als je geen computers kan programmeren, gebruik ze dan niet.

Ik mopper wat op Twitter. Over die slag onder de gordel. En over die gewaarmerkte kopie van mijn HBS-B-diploma uit 1970. En of mijn promotiebul misschien ook voldoet. De kans dat ik de laatste kan vinden is 10 jaar groter. En zowaar: de UvA antwoordt per tweet. Een scan van het HBS-diploma of van mijn doctoraalbul is voldoende. De computer had met die gewaarmerkte kopie overvraagd. Blijkbaar een foutje bij het programmeren. Maar een promotiebul is niet toereikend, omdat hij ‘niet valt te verifiëren’.

De komische situatie doet zich inmiddels voor dat mijn promotie in 1980 dus niets meer waard is. Ik mag alléén een bachelor muziekwetenschap beginnen omdat ik een HBS-diploma heb en een doctoraal in de sociologie. Gelukkig heb ik nog wel vijf jaar het jus promovendus.

Max Weber vond bureaucratie een zegen. Het einde van een willekeurig overheidsbestuur. Maar bureaucratie heeft ook zijn nadelen, het kan eenvoudig in al zijn eigen regels verzuipen. Wat bedoeld is als instrument tegen willekeur, wordt een doel op zich. En leidt vooral tot verstarring. De informatisering van de laatste decennia heeft dit effect versterkt. De computer heeft in ieder geval het laatste greintje informaliteit uit het systeem   gehaald.

Natuurlijk, ook ik ben tegen willekeur. Maar is er nu niemand in Amsterdam die mij zonder verdere gewaarmerkte kopieën van bullen uit 1970 kan toelaten, omdat uit mijn antecedenten toch wel is gebleken dat ik ooit de middelbare school heb gehaald? Oh ja, intussen is mijn benoeming tot extern lid van de examencommissie voor de masters van de aanpalende UvA-faculteit schriftelijk bevestigd.

 

Zie ook: #UvA volente, als God het wil

 

Comments

Tell us what you're thinking...
and oh, if you want a pic to show with your comment, go get a gravatar!