Hoe Van Rey zijn eigen stoepje schoon veegt

april 18, 2016 by  
Filed under artikel

Ronald Plasterk heeft bevestigd dat klankborden abnormaal is. Laat ik eerst zeggen: dat woord was me tot voor kort geheel  onbekend. Heeft Van Rey, de oud-wethouder van Roermond die voor de rechter staat, het zelf verzonnen? In ieder geval deed iedereen het volgens hem. Plasterk heeft nu nog weer eens duidelijk gemaakt dat dat onzin is.

Maar er was nog een derde die zich in het openbaar in dit debat heeft gemengd. Wim Vrijhoef, oud-voorzitter van D66 en momenteel wethouder in het Gelderse Voorst, zei nu juist dat klankborden wel normaal was. Hij vond het zelfs zijn ‘burgerplicht’ om deze gewichtigheid openbaar te maken.

Plasterk en Verhoef hebben allebei gelijk. Alleen weet Vrijhoef niet wat klankborden is. Of verstaat hij er in ieder geval iets anders onder dan Plasterk en Van Rey. Maar laat ik eerst even de procedure van burgemeestersbenoemingen kort schetsen.

Er verschijnt een advertentie. Sollicitanten wenden zich tot de Commissaris van de Koning. Die maakt een groslijst op van geschikte kandidaten en legt die voor aan de vertrouwenscommissie uit de gemeenteraad. Deze commissie, bestaande uit alle fractievoorzitters uit de raad en enkele adviseurs als de griffier en de gemeentesecretaris, spreekt met de kandidaten van de groslijst en doet een voorstel voor een aanbeveling aan de gemeenteraad. De gemeenteraad neemt dit voorstel meestal over en stuurt de aanbeveling naar de Minister. [De gemeenteraad kan bijvoorbeeld van het advies van de vertrouwenscommissie afwijken omdat de politieke verhoudingen in de gemeenteraad anders liggen dan in de vertrouwenscommissie, waarin, zoals gezegd, alle fracties met één persoon zijn vertegenwoordigd, ongeacht hun omvang.] De Minister heeft formeel het recht om van de aanbeveling af te wijken, maar dat gebeurt slechts in hoge uitzondering.

Veel kandidaten sturen niet alleen een sollicitatiebrief naar de Commissaris van de Koning, maar lichten ook hun eigen partij in. Zo zijn de politieke partijen in de regel op de hoogte van ‘hun’ sollicitanten. Maar dat niet alleen. Als ze het gevoel hebben de boot te missen omdat hun eigen kandidaten te zwak zijn of omdat zich helemaal geen kandidaten van de eigen partij hebben gemeld, gaan ze op zoek naar andere kandidaten. Opdat de eigen partij de boot niet mist, door een gebrek aan gekwalificeerde kandidaten.
Wim Vrijhoef noemt die laatste overleg binnen de partijen: klankborden. Door dat klankborden lekken soms namen uit. Overigens laten sommige kandidaten hun eigen naam ook strategisch lekken om andere potentiële kandidaten de indruk te geven dat een sollicitatie toch geen zin meer heeft… Wim Vrijhoef heeft dus gelijk, als hij dit klankborden noemt.

Maar Van Rey heeft het over heel iets anders. Volgens hem is het staande praktijk dat de leden van de vertrouwenscommissie vooroverleg voeren met de kandidaten van hun eigen partij over de te verwachten vragen in het gesprek met de vertrouwenscommissie. Dit noemt hij klankborden. En juist daarvan is hij zelf beschuldigd, omdat het lekken uit een vertrouwenscommissie strafbaar is. Plasterk ontkent dat dit klankborden gangbaar is. En dat lijkt me een juiste conclusie.

Ik heb eenmaal in mijn leven een vertrouwenscommissie van binnen meegemaakt. Ik herinner me drie dingen heel goed. Ten eerste dat mijn TomTom coördinaten meekreeg, om mij ter plaatse af te zetten. En ten tweede dat de commissie de avond ervoor lang  in grote vertrouwelijkheid had vergaderd over de te stellen vragen. Had ik die vragen ’s nachts moeten doorkrijgen van mijn partijgenoot? Ik geloof er niets van. Van Rey is gewoon bezig zijn eigen stoepje schoon te vegen.

Ten derde herinner ik me dat de namen van veel kandidaten in de kranten verschenen, ver voordat de vertrouwenscommissie over die namen beschikte. En dat kandidaat Gerd Leers liet lekken geen kandidaat te zijn, nadat de vertrouwenscommissie haar conclusies aan de kandidaten had meegedeeld.

Comments

Tell us what you're thinking...
and oh, if you want a pic to show with your comment, go get a gravatar!