Wie we herdenken op 4 mei

mei 4, 2018 by  
Filed under Geen categorie

Er was protest tegen de herdenking van de oorlogsslachtoffers op 4 mei. De verontwaardiging daarover was groot. Velen meenden dat we beter maar niet konden reageren.  En die verontwaardiging was voor een deel ook zeer terecht. Het is goed dat we minimaal eens per jaar alle burgers en alle militairen herdenken die sinds het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog in oorlogssituaties zijn omgekomen of vermoord. Om te gedenken hoe belangrijk vrede en vrijheid zijn. 

Maar verontwaardiging die het denken smoort, kan nooit de bedoeling zijn. Zeker niet op dit moment. Want zo moeten er nog steeds vragen worden gezet bij de oorlogsmisdaden die door Nederland zijn gepleegd in de Vrijheidsoorlog van Indonesië. Zoals de Nederlanders in de oorlog door de Duitsers werden onderdrukt, zo werden de Indonesiers in de jaren daarna door Nederlanders onderdrukt. En zoals de Duitsers oorlogsmisdaden pleegden, zo pleegden Nederlanders oorlogsmisdaden. Het is hard maar waar. 

En daarbij zet ik de oorlogsmisdaden van de Duitsers niet op één lijn met de oorlogsmisdaden in het voormalige Nederlands Indië. Omdat elke oorlogsmisdaad op zich moet worden veroordeeld. Maar het is wel wrang dat de slachtoffers van de Nederlandse oorlogsmisdaden op 4 mei niet worden herdacht, vanwege het simpele feite dat het niet om Nederlandse slachtoffers gaat. En we herdenken wél degenen die zijn omgekomen bij het plegen van oorlogsmisdaden in Indonesië. Het zou beter zijn om beiden te herdenken. 

Bij het schrijven van deze woorden voel ik mijn eigen ongemak. Waarom moet ik dit oprakelen terwijl we zo saamhorig onze eigen oorlogsslachtoffers herdenken? Misschien wel omdat we ons eigen oorlogsverleden in Indonesië nog steeds niet echt onder ogen durven zien.

Comments

Tell us what you're thinking...
and oh, if you want a pic to show with your comment, go get a gravatar!