Weer een nieuw dieet: hoe word ik een #supervetverbrander

juli 29, 2018 by  
Filed under artikel, lopen

Over diëten wordt veel geschreven. Het grappige van al die boeken is dat ze de allemaal de waarheid in pacht hebben. En dat ze met liefde alle andere diëten afkraken. Dat laatste is niet zo moeilijk, omdat diëten maar zelden tot succes leiden. Het eerste is soms een beetje storend. 

Ik weet niet waarom ik het boek heb gekocht. Het was een impulskoop. Het lag op de toonbank van een boekhandel. En ik ben al enkele jaren veel te zwaar. En niet alleen in mijn eigen ogen. En ik wil weer een marathon lopen. Bovendien was het boek geschreven door iemand, Maaike de Vries, die in 2017 de Jungfraumarathon heeft gelopen. Helaas vertelt ze niet in welke tijd. Dat zou ik eigenlijk wel weten voordat ik zo’n boek ga lezen. 

Maaike de Vries is gepromoveerd gezondheidswetenschapper. Ze leert ons dat we allemaal supervetverbranders moeten worden. We moeten relatief minder koolhydraten verbranden en relatief meer vetten. Daar gelooft ze heilig in. Ze schrijft enthousiast, ze schrijft goed. Maar ergens begrijp ik haar redenering niet. 

Overigens is het niet zo erg als je de redenering niet begrijpt. Haar adviezen zijn heel wijs en klinken heel vertrouwd. We moeten meer bewegen, we moeten meer ontspannen, we moeten beter slapen en we moeten goed eten. En dat goede eten houdt in: zoveel mogelijk vers en onbewerkt, zo min mogelijk suikers en andere snelle koolhydraten, minder alcohol, we moeten driemaal daags eten en geen tussendoortjes nemen en we moeten altijd de tijd nemen om te eten. 

Ik heb al bij verschillende sportdiëtistes gelopen, en daar heb ik al deze adviezen al heel vaak gehoord. Oh ja, ook nog meer noten en meer vette vis. Zelf zeg ik altijd: als je de banketbakker en de snackbar overslaat, ben je al een aardig eind op weg. 

Wat is het principe? Een mens heeft veel energie nodig, alleen al om zich warm te houden. Energie halen we uit koolhydraten en uit vetten. Als we evenveel koolhydraten en vetten eten als we nodig hebben voor onze energie, blijven we op gewicht. Als we te veel eten, slaan we de overtollige calorieën op in vet. En worden we dikker. Als we dat langdurig doen worden we te dik. En dat laatste is slecht voor de gezondheid. Dit patroon kan je dus doorbreken door óf minder te eten óf meer energie te gebruiken, bijvoorbeeld door meer te bewegen. 

Ons lichaam zou alleen bij een tekort om meer eten moeten vragen. Het nare van het lichaam is, dat het dat niet doet. Als we te weinig slapen, vraagt het lichaam om meer calorieën dan je voor je energie nodig hebt. Dat geldt ook voor stress. Ook suikers zorgen ervoor dat je hongergevoel wordt aangewakkerd, zonder dat daar in feite een goede reden voor is. Dus door een tekort aan slaap, door stress en door de inname van suikers heb je de neiging om meer te eten dan je nodig hebt. En daar word je dus dikker van en op den duur te dik. En daarmee worden je kansen op gezondheidsproblemen groter. Omgekeerd: als je veel water drinkt, druk je je normale hongergevoel weg, zonder in de energiebehoefte te voorzien. Op die manier krijg je minder binnen dan je lichaam eigenlijk nodig heeft.

Maar waarom moeten we van Maaike de Vries nu allemaal supervetverbranders worden? Ten eerste is me niet helemaal duidelijk wat dat voor mensen zijn, behalve dat ze ‘helden’ zijn in het leven van Maaike. Zelfs marathonlopers zijn supervetverbranders als ze in staat zijn op tijd over te schakelen op hun vetverbranding. Maaike vergeet dat ze al hun koolhydraten dan al hebben verbrand. 

Ten tweede begrijp ik niet zo goed waarom ik meer vet zou moeten verbranden als ik al een laag vetpercentage heb. Of spreekt Maaike de Vries alleen de mensen met overgewicht aan? Ja, inderdaad, zíj doen er goed aan om meer eigen vet te verbranden door minder te eten. Als je in een week 6000 tot 7000 calorieën minder eet, val je één kilo af (als je evenveel beweegt als daarvoor). Maar dan is het middel toch niet om meer vet te verbranden, dan is het middel toch gewoon om minder te eten? 

Of bedoelt Maaike de Vries iets heel anders: het verbranden van vet levert meer energie op dan het verbranden van koolhydraten. Daarmee zou vetverbranding efficiënter zijn. Om die reden zou ik meer vetten en minder koolhydraten moeten eten. Nou, ik kan haar vertellen dat ik daarvan bij de marathon nog nooit iets heb gemerkt. Juist als ik steeds meer moet overgaan op vetverbranding, neemt mijn energie af. 

Of bedoelt ze juist het omgekeerde: vetverbranding is juist minder efficiënt dan koolhydraatververbranding? En dat je daarom meer vetten en minder koolhydraten moet eten, zonder uiteindelijk meer te gaan eten. Het lijkt me een erg omslachtige manier van afvallen. 

Mijn tante zei altijd al: “Elk pondje gaat door het mondje”. Gelukkig lijkt Maaike de Vries dit op pag. 103 van haar boek ook te beseffen. Daar schrijft ze onverwachts dat supervetverbranders ook kunnen aankomen als ze te veel eten, beter gezegd: “als ze meer binnenkrijgen dan ze nodig hebben”. Dus niet de vetverbranding zorgt voor gewichtsverlies maar minder eten. 

Voorlopig eet ik de komende maanden driemaal daags, eet ik geen tussendoortjes, sla ik de snackbar en de banketbakker over en ga ik meer bewegen. En slapen doe ik altijd wel goed. 

 

Maaike de Vries, Hoe word ik een supervetverbrander; slanker, fitter en strakker binnen een maand, Uitgeverij Lucht BV Utrecht, 2018.

Comments

Tell us what you're thinking...
and oh, if you want a pic to show with your comment, go get a gravatar!