Zijn provinciale verkiezingen voor provincialen

maart 18, 2019 by  
Filed under De Stad, Geen categorie

“Overheid, geef de provincie goed vervoer.” Het is de kop van een artikel van Franca Treur in de NRC  van afgelopen zaterdag. Ze is gevraagd om iets over de provincie te schrijven, zo vlak voor de verkiezingen voor de Provinciale Staten. Voor Franca is de provincie blijkbaar het achterland. Ze beklaagt zich vooral over de reistijden naar Zeeland. De koppensneller begrijpt meteen welke titel bij het artikel past: “Overheid, geef de provincie goed vervoer.” De provincie, dat gaat over dorpen die krimpen, over het landelijk gebied, dus over het achterland van Nederland. Vraag een Amsterdammer naar de ‘provincie’, en hij zal het daar helemaal mee eens zijn.

Alle media, ook de NRC, hadden weken lang moeite gedaan om aandacht te schenken aan de verkiezingen voor de Provinciale Staten. Er werd gesproken over de identiteit van de provincie. Die meestal niet bestond. Er werd gesproken over het belang van het provinciaal bestuur. Er werd ons uitgelegd dat de provincie gaat over ruimtelijke ordening, over wonen en over regionale economie. Maar iedereen die iets van het openbaar bestuur weet, weet dat de provincie gaat over de ruimtelijke ordening van de dorpen, over het wonen in de dorpen en dat de steden trekkers zijn van de regionale economie. En dat de steden zich weinig aantrekken van de provincie. 

Je ziet zo’n redactievergadering van de krant voor je. Hoe verslaan we dit jaar de Provinciale Statenverkiezingen? Een 60-jarige redacteur zegt dat de democratie belangrijk is en verzandt in een verhaal over Wilders, Baudet, Trump en Bolsaro. De anderen begrijpen zijn verhaal niet helemaal, maar begrijpen wel dat ook die verkiezingen voor de Provinciale staten iets met onze democratie te maken hebben. Dus komt er een serie over alle provincies. De twaalf provincies worden over twaalf stagiaires verdeeld. 

Dan is het werkelijk komisch dat in het laatste weekend voor de verkiezingen de provincie weer is, wat het altijd was: het achterland. In diezelfde krant stond ook al een samenvatting van al die schitterende verhalen over al die schitterende provincies. De belangrijkste conclusie: de burger voelt zich verbonden met zijn plek, met zijn stad, met zijn dorp, met zijn polder, met zijn kanaal, maar niet met een provincie. De provincie is van niemand. 

Toch verdient het pleidooi van Franca Treur weerwoord. Haar verhaal is typisch het verhaal van een stedeling die elk half jaar heel veel tijd kwijt is om haar ouders in Zeeland te bezoeken. ‘Wij’ gaan op de fiets naar Hoppe en het Concertgebouw. ‘Wij’ brengen onze kinderen in de bakfiets naar het Barleus. Maar al die mensen ‘in de provincie’ vinden het helemaal niet erg ze zo ver van de stad wonen. Daarmee zijn ze ook zalig onbereikbaar voor al die praatjes-makende stedelingen, die met hun praatjes vooral onze rust verstoren. Nee, het zou inderdaad goed zijn als bij de Provinciale Statenverkiezingen alleen de provincialen komen stemmen.

Comments

One Comment on "Zijn provinciale verkiezingen voor provincialen"

  1. Simon Koorn on ma, 18th mrt 2019 10:22 

    Verkiezingen van Provinciale-Staten worden al decennialang overheerst door de verkiezing van de Eerste-Kamer en daarmee door de landelijke politiek.

    Op zich is dat niet vreemd…;
    wel vreemd is dat die Eerste-Kamer wordt gekozen door de Provinciale-Staten zonder dat dat ook maar enige wijze merkbaar doorweegt in de mate waarin de provincie…, de regio…, haar belangen vertegenwoordigt en geborgd ziet in de wijze waarop de z.g. senatoren zich vervolgens buigen over de vraagstukken, wetsvoorstellen die zij als hapklare brokken toegeworpen krijgt vanuit de Tweede Kamer.

    Wat zou er logischer zijn als de senatoren zich meer gelegen lieten liggen aan hun kiezers, de Provinciale-Staten?

    Ooit gold voor onze volksvertegenwoordigers het adagium dat zou zij hun stemgedrag zonder last en ruggespraak hadden te bepalen…;
    inmiddels zijn we enkele grondwetswijzigingetjes verder zover dat ruggespraak geen probleem meer is maar dat nog steeds stemmen zonder last een…, nee…, de… wettelijke plicht is voor elke volksvertegenwoordiger.
    Maar stemmen onze volksvertegenwoordigers werkelijk zonder last?
    Het stemmen langs lijn van strakke fractie-discipline conform coalitie-akkoord en aanvullend coalitie-overleg doet daar tenminste aan twijfelen. De praktijk doet anders vermoeden, zeker wanneer kamerleden bij stemming een fractiestandpunt volgen dat conform coalitie-afspraken maar contrair is aan het verkiezingsprogram waarop zij zijn verkozen…;
    ’t Zou interessant zijn eens te zien hoe een rechter er over zou oordelen als op deze grond volksvertegenwoordigers zouden worden aangeklaagd wegens het overtreden van de Grondwet wegens het stemmen onder last (fractiedruk).

    Niet mogen stemmen onder last is dus feitelijk niet meer dan een dode letter in de Grondwet.
    Misschien moesten we ook daarom eens goed kijken waarom we Provinciale Staten kiezen en waarom die op hun beurt weer senatoren kiezen die niet hun senatoren zijn.
    Senatoren zouden zich meer moeten gedragen als de gekozen gedelegeerden van de Provinciale Staten in ons landsbestuur…,
    dat doet (meer) recht aan de kiezer, de provincie, haar kiezers en de burgers.

    een vriendelijke groet,
    Simon Koorn (SiKo)

Tell us what you're thinking...
and oh, if you want a pic to show with your comment, go get a gravatar!