De PvdA revisited

juni 28, 2019 by  
Filed under Geen categorie

Frans Timmermans kreeg mijn stem bij de laatste verkiezingen. Hij stak er gewoon met kop en schouders bovenuit. Daarmee zou ik mijn blog kunnen beëindigen. Maar mijn keuze voor Timmermans heeft me aan het denken gezet.

In 2017 legde ik in een blog uit waarom ik niet op de PvdA zou stemmen. Hoewel ik al bijna 50 jaar lid was van die partij. Het programma van GroenLinks sprak me meer aan. Ik had het gevoel dat de PvdA de achterban was kwijtgeraakt die mij met die partij verbond. En er waren geen strategische redenen meer om voor de PvdA te stemmen. Ook met mijn stem zou Lodewijk Asscher dik van Mark Rutte verliezen. 

Aukje van Roessel legde meteen de vinger op de zere plek. Dit waren geen argumenten voor een strategische stem bij de verkiezingen. Dit waren argumenten waarmee je afscheid neemt van een partij. Ik had in 2016 en 2017 al meer schepen achter me verbrand en meende pardoes dat ik ook de PvdA wel kon verlaten. In de energie van het moment meldde ik me meteen aan bij GroenLinks. Omdat een burger lid hoort te zijn van een politieke partij. 

En daar zat ik dan. Ik kreeg zo af en toe een Nieuwsbrief van mijn nieuwe club. Ik kreeg uitnodigingen voor congressen en festivals, maar voelde me niet echt uitgenodigd. Dat herkende ik wel van de PvdA, maar het lag dit keer ook echt aan mij. Die nieuwe partij raakte me niet. Ook bij de verkiezingen bleef ik zwalken. Bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2018 stemde ik PvdA, mede omdat GroenLinks in mijn gemeente niet meedeed. Bij de Statenverkiezingen van 2019 stemde ik GroenLinks. Maar bij de uitslagen keek ik toch vooral naar de PvdA. 

Langzaam begon ik te beseffen dat je wel je lidmaatschap kan opzeggen van een partij, maar dat daarmee je hondentrouw niet meteen is verdwenen. Ik was meer dan 45 jaar lid geweest van de PvdA. Ik was bij vlagen zeer actief geweest, zowel plaatselijk als landelijk. Zo’n partij gaat ergens in je botten zitten. En die botten merken niet eens dat je formeel je lidmaatschap hebt opgezegd. 

Bij verkiezingen treurde ik dan ook meer om het verlies van ‘de partij’ dan dat ik me verheugde over de winst van GroenLinks. Als Lodewijk Asscher een boek schreef dat deels teleurstellend was, verlangde ik naar meer. Als standpunten van GroenLinks plichtmatig waren, hetgeen vaak het geval was, voelde ik geen behoefte om daartegen intern te protesteren. Ik ergerde me slechts heftig aan de cultus rondom Jesse Klaver, maar ook daarover liet ik mij binnen die partij niet horen. Eigenlijk raakte GroenLinks me niet. Ja, eenmaal kwam ik in actie. Toen dat ene brave kamerlid, dat iets had gezegd over de mislukking van het sociaal leenstelsel voor studenten, onderuit werd geschopt door de Leider. Ik zegde meteen mijn lidmaatschap weer op.

Ik geef toe: in de PvdA zijn de manieren ook niet altijd om over naar huis te schrijven. Ook in de PvdA worden mensen afgebrand en geofferd op het altaar van de Leider. Maar daar accepteerde ik dat soort dingen altijd wel. Misschien omdat de PvdA er eerlijk vooruit komt niet de idealistische partij te zijn die GroenLinks claimt te zijn. Misschien omdat ik altijd wel vrienden had in de partij, die even hard scholden op de Leider als ik. En misschien vooral omdat de PvdA mijn partij was.

En is.

Ik moet dus gewoon ophouden met dat gekke gedoe. Dat zoeken. Die twijfel. Ik behoor lid te zijn van die partij. Ik heb me gisteren weer aangemeld. Dat geeft me in ieder geval weer het recht om over ‘de partij’ te mopperen.

Ja het spijt me dat ik de partij voor het historische dieptepunt van 2017 heb verlaten. Het voelt ook ongemakkelijk om weer terug te komen na de historische winst van Frans Timmermans. En nu de partij weer in de peilingen klimt. Maar je kan ook zeggen dat velen even behoefte aan afstand hadden. En dat dat enige hoop geeft voor de toekomst. 

Comments

10 Comments on "De PvdA revisited"

  1. Walter Etty on vr, 28th jun 2019 09:23 

    Welkom terug! Ik was indertijd echt geschokt door je vaandelvlucht: als het moeilijk wordt mag je niet weglopen, vond ik. Vooruitkijkend heb je misschien wel de juiste verkenning gedaan: PvdA en GL zitten programmatisch zo dicht bij elkaar. En het partijkader is zo complementair. En hoe dun de Jesse-show vaak ook is, zijn suggestie voor een nieuw Keerpunt 72 en het presenteren van een progressief schaduwkabinet bij de eerstkomende verkiezing spreekt me aan. Kun je niet een constructieve rol gaan spelen in plaats van op beide partijen blijven mopperen?

  2. wimderksen on vr, 28th jun 2019 09:35 

    Dank je Walter! Je kent me: ik ben niet zo’n mopperaar!

  3. Ruud Boelens on vr, 28th jun 2019 10:00 

    Welcome back Wim. Toen jij je lidmaatschap van de partij (de rest hoeft voor mij nog steeds niet genoemd te worden)opzegde (op zei?), was dat voor mij ook aanleiding tot wat soulsearching. Maar ik trok een andere conclusie: niet weglopen op het moment dat het moeilijk gaat, ook al was ik net als jij nogal ongelukkig met nogal wat standpunten en optredens. Het stemt me vrolijk dat je ‘tot inzicht’ bent gekomen.

  4. Hélène Oppatja on vr, 28th jun 2019 10:01 

    Welcome back! We hebben je gemist. Ik heb je gemist 😉

  5. Theo Mensen on vr, 28th jun 2019 13:25 

    “Op socialisten, uit de rijen” was een artikel van Hubert Smeets in het NRC Handelsblad Zaterdags Bijvoegsel van 7 mei 1988. Daarin wordt geen gewetensonderzoek beschreven, maar een verklaring gezocht voor de identiteitscrisis waarin op dat moment de sociaal-democratische partijen verkeren. Vrijwel overal in Europa was de vraag of ze zich los moesten maken van de arbeidsklasse, van de vakbeweging, van de nationale staat of gokken op een verenigd Europa. Schuivende Panelen. In maart 1989 organiseerde het Ministerie van Binnenlandse Zaken in het kader van zijn 175 jarig bestaan over het thema ‘de toekomst van de politieke partijen’ en in een notitie ten behoeve van de discussie stond:”Sommige commentatoren zien het einde van het partijensysteem steeds dichterbij komen. (…) Allerwegen is men echter wel van mening dat de politiek en politieke partijen uit het maatschappelijk centrum wegschuiven.” Een filosofisch en een sociologisch dilemma zouden de sociaaldemocratie in de weg zitten. De vakbonden hopen er nog altijd op dat dat ze nog altijd de werknemers in het algemeen kunnen representeren. Een mythe, aldus Peter Glotz, de voormalige partijsecretaris van de SPD. Door flexibilisering en ontmanteling van de klassen kunnen ineenschrompelende massapartijen de kiezers geen particuliere moraal meer aanbieden. “De partijen zijn geen agenturen meer voor moraal en arbeidsethos. Dat was nodig in de tijd voor Henri Ford. Nu niet meer”, aldus Glotz. Hij voorspelde ook het verlies van de onderste laag uit het electoraat van de sociaaldemocratie:”Waar naar toe? De ongeschoolde arbeiders naar rechts-radicale en populistische partijen, zoals Le Pen in Frankrijk en de Republikaner in Duitsland. Extreem rechts zal de komende jaren in heel Europa sterker worden. Een deel, het academische proletariaat, gaat naar de Groenen en de rest stemt stemt helemaal niet meer.”
    Je kunt de PvdA nog eens opnieuw bekijken en lid worden, zoals Wim doet. Ik hoop op meer:”If you want to understand something, try to change it” (Walter Fenno Dearborn).

  6. Hans Spekman on vr, 28th jun 2019 13:54 

    Mooi. De opgave van de sociaal democratie is groot en kan niet zonder kritische massa. Daarbij vind ik je er aardig en aavan aardige mensen hebben we er nooit genoeg

  7. wimderksen on vr, 28th jun 2019 14:01 

    Dank je Hans!

  8. Dick de Cloe on vr, 28th jun 2019 14:40 

    Zeker zijn de omgangsvormen bij de PvdA niet altijd om over naar huis te schrijven. Maar er zijn veel meer en betere reden om bij die club te blijven. En om er weer terug te komen. Welkom!

  9. Edward on vr, 28th jun 2019 15:10 

    Hè wat is dat nou Wim. Laat je mij in de steek? Altijd bereid om je met open armen te ontvangen als je weer terug wilt komen naar GL hoor 😉

  10. Mei Li on vr, 28th jun 2019 20:42 

    Wat fijn Wim, ik begrijp zo goed wat je zegt. Het is toch familie. En die kan wel tegen een stootje of ongemakje. En ik moet zeggen, de familie is vrolijker uit de depressie gekomen! Tot snel, Mei

Tell us what you're thinking...
and oh, if you want a pic to show with your comment, go get a gravatar!