Briljante Rutte liet belangrijkste vragen onbeantwoord

maart 17, 2020 by  
Filed under artikel, Geen categorie, Voorpagina

Het was een bepalend moment in zijn politieke loopbaan. Rutte’s indrukwekkende verhaal van gisteravond. In alles straalde hij de ernst uit die bij het moment hoorde. Dat was goed. Hij vertelde voor het eerst over de strategie van het kabinet. Dat was nog beter. En hij waarschuwde ons allen dat het lang kan duren. Dat was perfect. En toch liet zijn verhaal de  belangrijkste vragen onbeantwoord. 

Rutte legde uit dat drie scenario’s mogelijk zijn. 

  1. We laten het virus over ons komen. De zorg raakt volstrekt overbelast, er vallen veel onnodige doden en de gevolgen zijn zeer onoverzienbaar. Die weg kiest het kabinet terecht niet. 
  2. We kiezen voor een totale lock down, vergelijkbaar met het beleid van de Chinezen. Die weg kiest het kabinet terecht ook niet omdat een dergelijke aanpak niet past bij onze open samenleving en bovendien los je daarmee het echte probleem niet op. Je stelt immers de besmetting uit. Alle mensen die niet besmet zijn geraakt, zullen ooit weer in aanraking komen met het virus. 
  3. We kiezen voor een gecontroleerde vertraging van de uitbraak van het virus. De samenleving bouwt geleidelijk immuniteit op door geleidelijk te worden besmet. Daarbij wordt de snelheid van de besmetting bepaald door de capaciteit van de zorg, omdat iedereen de zorg moet krijgen die hij of zij verdient. 

De keuze van het kabinet voor het derde scenario is logisch. Toch zijn de gevolgen zeer ongewis. Het gecontroleerd vertragen van de uitbraak van het virus vraagt immers een nimmer vertoond sturingsvermogen van de overheid (en een nimmer vertoond geloof in de maakbaarheid van de samenleving). Ik heb gisteren (op deze plek) al zeer grofmazig berekend dat de zorg overbelast raakt als er meer dan 40.000 reële besmettingsgevallen bijkomen per week. Het kunnen er ook 30.000 zijn, of 50.000 of welk vergelijkbaar getal ook. Stel je voor: het kabinet gaat ervoor zorgen dat er per week niet meer dan X besmettingsgevallen bij komen. Terwijl je weet dat de uitbraak van zo’n virus niet lineair gaat maar exponentieel. Zeg maar: zonder ingrijpen verdubbelt het aantal zich steeds weer. Dat maakt het per definitie erg ingewikkeld om ervoor te zorgen dat we dat aantal van X nieuwe besmettingsgevallen per week niet overschrijden. Daar komt bij dat de effecten van de maatregelen van de regering ongeveer 2 weken later zichtbaar zullen zijn. Dus als je dan iets wilt bijstellen, ben je per definitie te laat. 

Maar ook politiek kan het onderwerp permanent ontvlammen. Want in feite zijn er maar twee opties: of de regering houdt de uitbraak in de hand en de zorg raakt niet overbelast of de regering houdt het niet in de hand. In het laatste geval zullen artsen moeten beslissen welke patiënten wel en welke patiënten niet worden behandeld (en voor de ogen van hun familie en vrienden zullen overlijden). De kritiek zal neerdalen op het hoofd van de premier. Maar in het eerste geval gaat het op termijn ook mis. Zoals ik gisteren al heb voorgerekend gaat het namelijk jaren duren voordat we allemaal op beheerste wijze onze immuniteit hebben opgebouwd. Dat overleeft de economie niet. Ook dan zal de kritiek neerdalen op het hoofd van de premier. 

Daarom lijkt me de kans het grootst dat de uitbraak op een gegeven moment onbeheersbaar wordt, met alle ellende van dien. Overigens helemaal geen nieuw verschijnsel in de geschiedenis. Alleen heel moeilijk te verkroppen voor een samenleving die ervan uitgaat dat alle risico’s zijn uit te bannen. 

Of het virus dooft onverwachts weer uit. Of wordt toch nog bestreden door een medicijn dat op dit moment nog gevonden moet worden. Wellicht kan een hele warme zomer helpen. 

Comments

Tell us what you're thinking...
and oh, if you want a pic to show with your comment, go get a gravatar!