Er wordt vaak wat meewarig over Dick Schoof gesproken, alsof de man het ook niet kan helpen. Dat laatste is natuurlijk onzin. Niets houdt Dick Schoof tegen om op te stappen. Dus hij is verantwoordelijk voor zijn eigen falen.
Daarmee ontken ik niet dat het probleem dieper zit. Dick Schoof is namelijk de belangrijkste weeffout is van dit kabinet. Juist omdat hij er nauwelijks toe doet. Deze partijloze premier laat zien hoe belangrijk politieke partijen zijn in een volwassen democratie. Laat ik drie argumenten geven.
Politieke partijen zijn de plek waar politici worden gerecruteerd en geselecteerd. Dick Schoof is niet gerecruteerd en is niet geselecteerd. Nadat een aantal anderen voor de eer hadden bedankt, kwam Dick Schoof als laatste boven drijven. En dat het selectiemechanisme van politieke partijen steeds moeizamer gaat werken, omdat politieke partijen marginaliseren, is geen tegenargument. Het bevestigt te meer dat politici eerst binnen en voor partijen het vak moeten leren en daar moeten worden geselecteerd, alvorens publieke functies te vervullen. En dat geldt, lijkt me, het meest voor de zwaarste politieke functie die we hebben, de functie van minister-president.
Politieke partijen corrigeren. Elke politicus zal door zijn achterban scherp worden gehouden en alert zijn op die achterban omdat die belangrijk is voor de eigen politieke toekomst. Ik had nog even hoop toen Schoof zelf leiding zou gaan geven aan de oplossing van het stikstofprobleem. Maar hij maakte er broddelwerk van. Met zijn ministeriële commissie zijn we geen stap opgeschoten en hebben we slechts tijd verloren. Geen partijpoliticus was hier intern mee weggekomen. Als Schoof lid was geweest van een partij, had hij publieke op zijn donder gekregen en was hij publiekelijk gecorrigeerd. Nu ontbreekt deze belangrijke correctie door de eigen achterban.
Politieke partijen verschaffen een politicus niet alleen een achterban, maar vooral macht. Vooral op dat punt schort het er bij Schoof aan. In dit kabinet vertegenwoordigt hij niet de belangrijkste partij, zoals een premier normaliter doet, hij vertegenwoordigt niemand. Om die reden blijven die vier partijleiders de macht uitmaken in 'zijn' kabinet en moet hij een nacht lang op de gang wachten tot die vier hebben besloten wat 'zijn' kabinet moet doen. Om die reden wordt het kabinet ook nooit meer dan een club waarin iedereen alleen maar aan zichzelf denkt. Dit kabinet mist een premier die de macht heeft om het beleid verder te brengen dan het behartigen van de belangen van vier achterbannen die niets met elkaar te maken hebben. En dat is het grootste probleem van dit kabinet.
En dat komt allemaal omdat Dick Schoof geen lid is van een partij, niet voortgekomen is uit een partij, niet steunt op een partij.
[Abonneer je via de homepage op mijn blogs, als je op de hoogte wilt worden gehouden.]
Wim, weer een hele scherpe observatie! Ik zou willen toevoegen dat exact dit ook van toepassing is op 3 van de 4 coalitie partijen. Er is maar 1 coalitie partij die een professionele landelijke/internationale organisatie heeft. Mhg Perry
Helemaal mee eens Wim. De vraag is of er een moment gaat komen waarop zelfs hij het te gortig vindt worden. Ik vrees dat dat moment verder weg ligt dan dat een of meer coalitiepartijen de stekker er uit trekt. Maar: 'proof me wrong, Dick' :-).