De Noordkapers hebben een vereniging, de Noordkapersvereniging. Noordkapers zijn prachtige klassieke zeiljachten, die toch van plastic zijn. De Noordkapersvereniging heeft een verenigingsblad, de Krill. Daarin schrijven we elkaar hoe gelukkig we met onze boot zijn. Maar geluk is een beetje saai. Dus regelmatig krijgen de leden het verzoek om een stukje te schrijven voor de Krill, omdat ‘er nog ruimte is in het volgende nummer.’ Ik draag het blad een enorm warm hart toe, zoals ik de Noordkapersvereniging een warm hart toedraag, omdat ik smoorverliefd ben op mijn eigen Noordkaper. Een Noordkaper-28, 28 voet dus. Over de waterlijn. Aan de havenmeester moet je altijd meer betalen, omdat het geheel meer dan 9 meter ver is.
Niet alleen geluk is saai, ook het zeilen op een Noordkaper is saai, zeker in ons geval. We liggen in Gaastmeer en we varen het liefst met Zuidoosten wind of met Noordwesten wind, in beide gevallen met halve wind, van Gaastmeer naar het einde van de Morra. Daar gaan we overstag en dan varen we weer terug naar Gaastmeer. Afhankelijk van de wind duurt het een uur of 4 of 5. Ik zit met liefde en veel geluk 4 of 5 uur aan het roer, mijn vrouw ligt bij voorkeur ergens in de zon. Ja, te genieten van die zon. Soms zet ze een kopje koffie, serveert een broodje en soms soep. Daarna gaat we ze weer liggen, om weer te genieten van die zon.
Natuurlijk we gaan ook vaak naar andere dierbare plekken. In Workum komen we elke zomer meerdere keren, in Staveren gaan we toch zeker één keer per jaar naar de nieuwe collectie van Buuf kijken en in Woudsend aten we minimaal vijf maal per jaar bij Omke Jan. Hoe treurig is het dan ook dat Omke Jan nu gesloten is. Als restaurant. En het opvallende is dat we elk jaar weer opnieuw naar al die heerlijke plekken willen varen en ons steeds weer die Fluessen laten afzakken met ons nieuwe tuig. Nee, we zoeken op onze Noordkaper niet de verrassing. We zoeken het vertrouwde. Juist dat geeft het geluk, dat anderen misschien saai vinden.
Ik begin steeds meer te beseffen dat ik zo van mijn Noordkaper hou vanwege dat eentonige geluk. Steeds weer diezelfde plekken, die ons steeds weer hetzelfde geluk bezorgen. Dat eentonige geluk, dat elke keer weer blij maakt. Dat geluk heeft slechts één nadeel: het is moeilijk om elk jaar weer een ander verhaal te schrijven voor de Krill. Omdat we alles al hebben beleefd. Terwijl we nog steeds even gelukkig zijn. Op onze Noordkaper.
[Abonneer je via de homepage op mijn blogs, als je op de hoogte wilt worden gehouden.]