Sommige honden slapen in een bench. Ik haat benches. En Sam haat benches, maar dat komt nog. Benches zijn kooien, waarin je je hond kan opsluiten, ‘s nachts om te slapen en overdag als hij vervelend is. Maar mensen vergeten dat honden van zichzelf niet vervelend zijn, honden zijn vervelend als ze niet goed zijn opgevoed of als hun baas te weinig tijd voor ze heeft.
Mag je een hond dan wel in een bench laten slapen? Het roept bij mij grote weerzin op. Zeker als die bench ergens beneden in huis staat. En de hond daarin wordt opgesloten. En de hond zijn Baas niet kan horen, zijn Baas niet kan roepen en in volledige eenzaamheid de nacht moet doorbrengen, zonder dat iemand een lampje heeft aangelaten. Oké, mijn gevoelens mogen inmiddels duidelijk zijn.
Maar ik woon niet alleen, dus in het kader van onze langer lopende discussie sloten we ergens in die eerste maanden van Sam een compromis. ‘Laten we het een keer proberen, wie weet slaapt hij de hele nacht als een os.’ De overburen hadden nog een ongebruikte bench staan. We probeerden hem uit in het tweede huis.
De eerste nacht leek rustig te verlopen. Baas ging bij het ochtendgloren kijken en zag Sam op de bank liggen met grote angstige ogen. We hadden de bench blijkbaar niet goed vergrendeld. De kamer lag vol met verse en minder verse poep. Veel diarree. Diarree van een angstige en ongelukkige hond.
De volgende nacht werd Sam weer opgesloten, dit keer werd de bench goed vergrendeld. Op het moment dat we in bed gingen liggen zette het krijsen in. Gillen. Grote nood. Ellende. Doodsnood. Het sneed me door mijn ziel.
Wij lagen verschrikt in elkaars armen, ik huilde zacht mee met mijn hond. Na een kwartier zei Loutje: ‘Laten we hiermee stoppen’. Niet omdat we dit Sam niet konden aandoen, maar omdat we dit de buren in Oegstgeest niet zouden kunnen aandoen.
Het argument had liefdevoller voor Sam kunnen zijn. Maar ik accepteerde elk argument, als deze ellende maar voorbij was.
Sinds die tijd slaapt Sam definitief op de slaapkamer van zijn Baas.
[En het past niet om te schrijven dat Sam inmiddels elke nacht op bed slaapt. Dat mag niemand weten, zolang Sam er elke nacht maar van geniet.]
[Ik verleen op mijn website gastvrijheid aan de schrijver Just Ansen. Zijn boek 'Hond Sam' verschijnt hier als feuilleton. Wie de volgende afleveringen ook wil lezen, kan zich op mijn blogs abonneren (zie homepage). De vorige afleveringen zijn eenvoudig op de website terug te vinden.]